Najaar 2015

Daar staat hij, als vierjarig jongetje, trots als een pauw op de zwart-witfoto. Achter hem een wit tentje, laag maar fier rechtop. Theo Fortgens, inmiddels 72, leerde als kleuter kamperen en is er nooit meer mee gestopt. Zijn favoriete tent? De tenten die hij ooit zelf naaide van TenCate-outdoorweefsel. 

‘Dit is een Carl Denig’, steekt Theo Fortgens van wal, terwijl hij de oude foto omhoog houdt. ‘Hij was van mijn tante. Ik ging vaak met haar mee kamperen in Egmond.’ Het staat hem nog levendig voor de geest hoe dat ging in die tijd. IJskast en televisie in de tent? Welnee. ‘Je had nog geen auto, dus alle spullen gingen in een kampeerkist. Die gaf je aan Van Gend & Loos mee naar de camping. Daar zette je je tent op, de kampeerkist ging erin.’

3 outdoor Theo Fortgens

Theo Fortgens 

De tent stond op het strand, zo hoog mogelijk tegen de duinen. Dat was geen garantie voor droge voeten. ‘Het tij verschoof en soms had je springtij. In het slechtste geval gebeurde dat ’s nachts’, herinnert hij zich. ‘Dan moesten we snel alles uit de tent halen, de wandjes omhoog rollen en ons terugtrekken achter de duinen tot het water weer lager stond. Dat heeft ongelooflijk veel indruk op me gemaakt.’ 

Het kamperen had hem te pakken. Als tiener verruilde hij het kleine enkelwandige tentje van zijn tante voor een beter alternatief: een zelfgemaakte, dubbelwandige tent. ‘Het tentdoek kocht ik bij Ten Cate’, vertelt Theo Fortgens. Toentertijd werd de naam nog los van elkaar geschreven. ‘Ik kende daar iemand bij inkoop. De enige beperking was dat het doek destijds maar 1,08 meter breed was, dus kocht ik tweehonderd strekkende meter. Een deel verkocht ik door, van de rest naaide ik zelf mijn tent. Op een rammelende, afgedankte naaimachine.’ 

Rust en ruimte

Die tent was onverwoestbaar. Als er niet een dame was langsgekomen die zijn vrouw zou worden, had hij nog jaren in dat tentje kunnen kamperen. Het was echter te klein. Je kon er net aan met zijn tweeën in en dat werd mevrouw Fortgens, die voordat ze Theo ontmoette nog nooit had gekampeerd, toch wat te gortig. Theo toog weer naar Ten Cate, kocht wederom een flinke rol tentdoek – oranje, deze keer – en  sloeg voor de tweede maal aan het naaien. Want kamperen, dat zou hij nooit opgeven.

‘Het is de rust, de weidsheid, de ruimte’, zegt Theo Fortgens. ‘Zo min mogelijk volk om je heen. Je stapt uit je tent en je bent waar je wilt zijn. Maar vraag honderd kampeerders waarom ze kamperen, en je krijgt honderd verschillende antwoorden. Wie naar Lowlands gaat hoeft alleen een dakje en gooit zijn tent na drie dagen weg. Op een scoutingevenement leef je erin met je groep. Als ik op vakantie ben woon ik in mijn tent. Dan moet je goed spul hebben.’ 

3 outdoor Theo Fortgens 2

Scouting

Toen er kinderen kwamen, verdween de oranje tent naar zolder en kócht Theo Fortgens voor het eerst een tent: een Zweeds model. Tien jaar later gevolgd door een opvouwbare caravan, toen er in de gekochte tent gaten begonnen te vallen. Tentkamperen doet hij nu alleen nog met scouting, waar hij al van jongs af actief lid van is. Scoutingtenten zijn standaard van TenCate-materiaal gemaakt, weet hij te vertellen. Wat maakt dit doek nou anders dan dat van andere merken?

‘Je voelt het’, zegt Theo. ‘Als je er met je vingers overheen gaat, voel je dat de stof dichter geweven is. Veel dichter dan die Zweedse tent of de voortent van onze caravan, bijvoorbeeld.’ Zijn beide zelf genaaide tenten heeft hij nog steeds. Vijftig en dertig jaar oud zijn ze, in de grootste kampeert nu zijn zoon. Het spul is onverslijtbaar. ‘Dat moet ook als je kampeert’, vindt hij. ‘Kamperen is de natuur, je moet het doen met het weer dat op je afkomt. Als het buiten regent en ik weet dat ik iets goeds over me heen heb, slaap ik stukken beter.’ 

Freedom collection 

Het TenCate-tentdoek van toen is in de loop van de decennia natuurlijk flink geëvolueerd. Dankzij voortdurende innovatie zijn de outdoorweefsels van TenCate niet alleen waterdicht maar ook inherent vlamvertragend, vuilafstotend, insektenwerend en niet te vergeten: te personaliseren met wat voor print dan ook. ‘Dat laatste had mij nou heel leuk geleken’, grinnikt Theo. ‘Als ik nu een print mocht kiezen zou ik er eentje nemen waarvan de mensen denken: wat zijn ze daar nou aan het doen?’ Een grijns en een knipoog. 

Dan, serieus: ‘Als TenCate het nog eens voor elkaar krijgt om het lichtgewicht tentdoek de kwaliteit te geven van de zwaardere soorten, zijn veel kampeerders erg geholpen. En probeer tentdoek te ontwikkelen waar je elektriciteit uit kunt halen, zodat je je telefoon kunt opladen! Futuristisch? Nee hoor. Wat er nu allemaal is hadden we vijf jaar geleden toch ook niet kunnen bedenken?’ 

Blue fabric (Tecawork Blue 65287)